Γράφει ο: Θεόδωρος Ι. Ανδρουτσόπουλος
Είναι πραγματικότητα το γεγονός πως μεγάλοι άνδρες και λαμπρές προσωπικότητες δεν γεννούνται συχνά κάτι που και η εκκλησιαστική ιστορία μπορεί εύκολα να επιβεβαιώσει. Όταν όμως υπάρχουν και σταδιοδρομούν στο παγκόσμιο στερέωμα αποδεικνύονται πολύτιμοι θησαυροί, αναδεικνύονται σε εξέχουσες μορφές που στιγματίζουν θετικά την πορεία της εκκλησιαστικής ζωής και πολιτείας, πράγμα που η ιστορία επίσης εύκολα μπορεί να μαρτυρήσει.
Μια τέτοια προσωπικότητα, μια λαμπρά φωνή της Εκκλησίας της Ελλάδος υπήρξε ο μακαριστός φλογερός ιεράρχης Μητροπολίτης πρ. Φλωρίνης κυρός Αυγουστίνος (Καντιώτης). Δίκαια τον χαρακτήρισαν μαχητικό. Εύλογα άφησε την φήμη ενός ακάματου εργάτη του Ευαγγελίου. Δικαιολογημένα του αποδόθηκαν χαρακτηρισμοί όπως: φλογερός (στον λόγο), πύρινος (στον τρόπο έκφρασης), ακέραιος (στο ήθος), ανυποχώρητος (στις παραδόσεις), ανένδοτος (στα θέματα πίστεως), ζηλωτής (στην αγάπη του για την Εκκλησία).
Αυτή η αγάπη για την Εκκλησία, ο πόθος για το ιεραποστολικό έργο υπήρξε η αιτία και η αφορμή να συναντήσει ο νεαρός τότε διάκονος Αυγουστίνος μια άλλη ιδιαίτερη μορφή της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Αρχιμ. Γερβάσιο Παρασκευόπουλο στο πρόσωπο του οποίου βρήκε έναν αληθινό λευΐτη του θυσιαστηρίου, έναν άξιο συνεχιστή της αγιοπατερικής παραδόσεως.
Μια φιλία αληθινή, μια σχέση πνευματική, μια επαφή καρδιακή που άφησε εποχή και μας επλούτισε με καρπούς πνευματικούς ,με μια παρακαταθήκη που δύσκολα μπορούμε να βαστάξουμε αντατίρρητα όμως μπορούμε να γευθούμε την γλυκύτητά της.
Τώρα ο π. Αυγουστίνος βαδίζει την ευλογημένη πορεία για να συναντήση τον Εσταυρωμένο και Αναστημένο Χριστό της Αγάπης που τόσο αγάπησε, να αγκαλιάσει και πάλι τον παλιό του φίλο (π. Γερβάσιο) που τόσο στενά συνδέθηκε μαζί του.
Αιωνία η Μνήμη!!!
