Χθεσινό άρθρο στο BBC με τίτλο «Η Ιορδανία αγωνίζεται να επιτύχει την επιστροφή Χριστιανικών κειμηλίων ανεκτίμητης αξίας» αναφέρεται στην πρόσφατη ανακάλυψη 70 «βιβλίων» ηλικίας 2000 χρόνων σε μια σπηλιά στην Ιορδανία και την, κατά την Ιορδανία, λαθραία μεταφορά τους στο Ισραήλ (http://www.bbc.co.uk/news/world-middle-east-12888421).
Το άρθρο αρχίζει ως εξής: «Τα βιβλία ενδέχεται να είναι τα πιο πρώιμα Χριστιανικά έγγραφα …. Θα μπορούσαν πιθανώς να αλλάξουν την αντίληψη μας για το πώς σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο Χριστός, και πως γεννήθηκε ο Χριστιανισμός».
Στον εγχώριο τύπο επίσης δημοσιεύτηκαν σχετικά άρθρα. Για παράδειγμα, άρθρο με τίτλο «Ιερή ανακάλυψη στην Ιορδανία» αναφέρει ότι «Ο θησαυρός αυτός ανακαλύφθηκε πριν από πέντε χρόνια από έναν ισραηλινό βεδουίνο και γράφτηκε τον 1ο αιώνα κοντά στην εποχή της Σταύρωσης του Χριστού και της Ανάστασης.
Τα χειρόγραφα βρίσκονται σε εργαστήριο στην Αγγλία, όπου εξετάζονται πολύ προσεχτικά από τους αρμόδιους επιστήμονες. Τα μέχρι τώρα αποτελέσματα δεν έχουν δώσει κάποιο σίγουρο αποτέλεσμα.» (http://www.apocalypsejohn.com/2011/03/blog-post_7018.html).
Είναι δε γνωστό ότι «συνταρακτικές ανακαλύψεις» που τείνουν να αλλάξουν το φρόνημα μας γίνονται η ανακοινώνονται συχνά κοντά στο Πάσχα, την κορυφαία γιορτή των Χριστιανών που τους ξεχωρίζει από όλο τον άλλο κόσμο.
Για αυτούς τους λόγους δικαιολογούνται κάποιες σύντομες και απλές, νομίζω, σκέψεις.
Πρώτα-πρώτα, καμία αρχαιολογική η άλλη ανακάλυψη δεν μπορεί να αλλάξει την αντίληψη μας για τα πάθη και την ανάσταση του Θεανθρώπου η την γέννηση του Χριστιανισμού.
Και αυτό γιατί η πίστη μας δεν στηρίζεται κυρίως στην Αγία Γραφή η όποιο άλλο θεόπνευστο και ιερό βιβλίο (βέβαια επικουρικά υποστηρίζεται από την Αγία Γραφή και τα πατερικά κείμενα).
Στηρίζεται, πρωταρχικά, στην ζωή, στην παράδοση της Εκκλησίας ακόμη και πριν γραφεί η ανακαλυφθεί η Καινή Διαθήκη.
Στηρίζεται δηλαδή στην συλλογική εμπειρία 2000 χρόνων από την παρουσία του Θεού στην γη εν μέσω της Εκκλησίας Του.
Στηρίζεται στην εμπειρία του Θεού που έχει ο καθένας μας μέσα στην Εκκλησία, αφού περάσει, θεια Χάριτι, από την κάθαρση, στην έλλαμψη και οι άγιοι στην θέωση, σύμφωνα με την παράδοση μας (που ξυπνά και τρομάζει), «όποιος δεν δει τον Θεό σε αυτή την ζωή δεν θα Τον δει ούτε στην άλλη» και «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια».
Στηρίζεται στην ζωή και στο παράδειγμα των εκατομμυρίων αγίων και μαρτύρων, ανάμεσα στους οποίους συναριθμούνται πολλά εκατομμύρια Έλληνες, για να μας θυμίζουν ποιοι είμαστε και για ποια αθλήματα είμαστε ικανοί ως γένος.
Έτσι, ας ευχηθούμε να αποκτήσουμε όλοι ως μέλη της Εκκλησίας εμπειρία Θεού, να ανοίξουμε τα αυτιά για να ακούσουμε την φωνή Του, την φωνή της Εκκλησίας, να ανοίξουμε τα μάτια μας να Τον δούμε σε κάθε συνάνθρωπο μας, αλλά κυρίως να ανοίξουμε την καρδιά μας και να Τον δεχθούμε, να αγαπήσουμε και Εκείνον και όλη την οικογένεια Του, δηλαδή όλη την ανθρωπότητα από Αδάμ μέχρι σήμερα (και αυτούς που πιστεύουν αλλά αυτούς που δεν πιστεύουν).
Και σε όσους τυχόν χρησιμοποιούν αυτές τις «συνταρακτικές ανακαλύψεις» για να αλλάξουν το φρόνημα μας η εφευρίσκουν σκάνδαλα ιδίως τις ημέρες των Παθών και της Ανάστασης για μας βάλουν σε αμφιβολίες, ας δείξουμε με την ζωή μας ότι ματαιοπονούν «Σκληρόν γαρ εστίν προς κέντρα λακτίζειν».
Και ας θυμηθούμε τα λεγόμενα του σύγχρονου Αγίου π. Ιουστίνου Πόποβιτς στο άρθρο του «Καταδικασμένοι στην αθανασία» για να αισθανθούμε την άφατη αγάπη του επουράνιου Πατέρα:
«Οι άνθρωποι κατεδίκασαν τό Θεό σέ θάνατο. Αυτός διά της αναστάσεως του, τούς καταδικάζει στήν αθανασία. Στά χτυπήματα ανταποδίδει εναγκαλισμούς, στις ύβρεις -ευλογίες, στό θάνατο αθανασία. Ουδέποτε οί άνθρωποι επέδειξαν περισσότερο μίσος απέναντι στό Θεό παρά όταν τόν έσταύρωσαν καί ουδέποτε ό Θεός επέδειξε περισσότερη αγάπη απέναντι στους ανθρώπους παρά όταν αναστήθηκε. Οι άνθρωποι ήθελαν καί τό Θεό νά καταστήσουν θνητό, άλλά ό Θεός μέ τήν ανάσταση του κατέστησε τούς ανθρώπους αθανάτους. Αναστήθηκε ό εσταυρωμένος Θεός καί έφόνευσε τό θάνατο. Πλέον δέν υπάρχει θάνατος. Ή αθανασία περιέβαλε τόν άνθρωπο καί όλους τούς κόσμους του. Ή ανθρώπινη φύση, διά της αναστάσεως τοϋ Θεανθρώπου, ανεπιστρεπτί οδηγούμενη πρός τήν αθανασία, έγινε φοβερή καί γιά τόν ίδιο τό θάνατο. … Ή αθανασία έγινε ή δεύτερη φύση του άνθρωπου, έγινε φυσική στόν άνθρωπο, ό δέ θάνατος αφύσικος.» (http://antidoron.blogspot.com/2008/04/blog-post.html).
Καλή Ανάσταση! Καλό Πάσχα!
